"LAURA I FILON" - FRANCISZEK KARPIŃSKI: Bohaterowie tego utworu to pasterze zajęci nie tyle ciężką pracą, ile miłosnymi kłopotami i radościami.
Laura i Filon spotykają się wieczorami pod jaworem, słuchają razem przy księżycu śpiewu słowików, cieszą się zapachem róż i wspólnie jedzą maliny. Wszystkie te motywy: wieś, słowiki, księżyc, maliny tworzą scenerię miłości sentymentalnej.
Filon chce poznać uczucia ukochanej, więc chowa się za drzewo, by obserwować jej zachowanie, gdy ta nie zastanie go na umówionym miejscu. Laura, spostrzegłszy że jest sama, wpada w rozpacz i wygłasza dramatyczną mowę, w której zarzuca Filonowi niewierność. Uderza teatralność zachowań bohaterów - która kobieta, myśląc, że jest sama, mówiłaby długo o swoich podejrzeniach co do kochanka...?
Domniemane nieszczęście powoduje, że Laura wylewa morze łez; gdy Filon tłumaczy się z podstępu, płaczą razem, jednak szybko zapominają o wszystkim i znów mogą się cieszyć wspólnym szczęściem.
Wniosek z opisywanego wydarzenia?: miłość na ogół jest źródłem radości lecz czasami sprawia cierpienie.
